Over een paar uur begint Rienk Mast met de Nebraska Cornhuskers aan het March Madness college basketball toernooi. Basketball.nl checkt in met de forward en praat over overtroffen verwachtingen, de comeback na zijn blessure én over zijn toekomst als prof en in… oranje?
In Nederland kregen we veel mee van jullie goede seizoen. Wat waren de verwachtingen vóór dit seizoen?
Media verwachtten dat we rond plek 14 van de 18 zouden eindigen — niet heel hoog. Wij wisten zelf dat we een goed team hadden dat goed samen kon spelen, maar je moet het altijd nog laten zien. We begonnen met 20 overwinningen op rij en eindigden uiteindelijk 26-6, goed voor de tweede plek in de conference. Gezien die verwachtingen is dat een grote stap en geeft het ons een sterke uitgangspositie voor het postseason.
Je komt terug van een hele nare blessure. Wist je wel dat je echt een go-to guy zou worden voor dit team?
De coaches hebben mij dat vertrouwen wel gegeven, ja. Twee jaar geleden was ik al een belangrijke speler. Afgelopen jaar was lastig, om niet te kunnen spelen. Coaches stelden de afgelopen off season wel echt een team samen met de wetenschap dat ik terug zou komen. Ze kozen spelers die goed complementeren waar ik goed in ben.
Hoe kun jij jezelf vergelijken met de Rienk Mast van vóór de blessure?
Dit seizoen was lastig: mijn atletisch vermogen en zijwaartse snelheid waren enigszins beperkt. Dat gaat gelukkig wel steeds beter. Voor de rest ben ik dezelfde speler. Je wilt natuurlijk terug naar je oude niveau, en hopelijk daar een beetje overheen. Ik wilde vooral fit blijven. Dat is gelukt.
Ben je er mentaal sterker uit gekomen?
Ik heb toen ik 18 was ook een jaar gemist met een kruisbandblessure. Die ervaring had ik dus al: hoe het mentaal werkt om er een jaar uit te liggen. Met deze blessure was het de eerste zes maanden erg lastig. Maar ik wist: ik ben mentaal sterk genoeg om zware tijden te doorstaan, en ik heb genoeg discipline om met hard werken heel veel te kunnen bereiken.
Tekst gaat door onder de afbeelding
Krijg je de hype rond jezelf mee die groeide naarmate je meer belangrijke momenten had?
Je krijgt het meest mee als je naar een winkel ofzo gaat. Dan zijn er mensen die even op de foto willen, of in een restaurant komen wat kleine kinderen op je af. Dat is wel gaaf, dat geeft je het besef: dit lééft hier.
Ben je ook bezig met hoe scouts, coaches, rankings van de media je zien?
Uiteindelijk krijg je dat mee. Ik weet ook: je krijgt geen individuele accolades of awards als je team het niet goed doet. Als je goed speelt en je ziet jezelf terug in zulke lijstjes: dat voelt gaaf natuurlijk. Het belangrijkst is dan, dat je door blijft gaan zoals je dan aan het spelen bent.
Kun je aan Nederlanders uitleggen hoe het is om in zo’n do-or-die March Madness toernooi te spelen?
Spannend! Ik heb al een tijdje college gespeeld en je haalt het niet elk jaar. Dit is de tweede keer dat we mee mogen doen. De hoeveelheid ogen die op je gericht staan: het is niet te bevatten. We spelen straks onze wedstrijd in de OKC Thunder Arena. Daar passen er 18.000 in, en ik denk dat er 14.000 van onze fans zitten. Er komt een bepaalde druk bij kijken!
Jij tegen Arizona Wildcats met Dwayne Aristode in de finale is mogelijk. Hoe klinkt dat?
Ja, top! Laten we hopen dat we allebei een run kunnen maken. Er is nog heel veel werk te verzetten. Lijkt me een goed plan, ik zou er nu voor tekenen!
Besef je al dat dit de laatste weken van je college carrière zijn?
Daar probeer je niet teveel mee bezig te zijn, je wil gewoon de volgende wedstrijd winnen en kijkt daarna weer verder. Natuurlijk zit het in je achterhoofd. Ik heb een lange college periode gehad. Het is een beetje bitter sweet, zoals de Amerikanen zeggen, dat het op z’n einde loopt.
En na dit alles? What’s next voor Rienk Mast?
Als dit alles afgelopen is: eerst een weekje vakantie. Daarna ga ik echt wel kijken of een team in de NBA me wil zien. Ik denk dat ik wel een paar workouts moet kunnen krijgen. Dat weet ik nog niet, dat proces ga ik in en dan zie ik wel wat er op me afkomt. Uiteindelijk zal ik jongens die dat proces al achter de rug hebben, zoals Tristan of Jesse, wel een bericht sturen. Voor nu focus ik alleen op het toernooi.
Laatste vraag. Nederlandse fans zien een Orange Lions-team dat steeds beter wordt en zeggen: ‘Misschien zitten Rienk en Dwayne er straks óók bij!” Kun jij toezeggen dat we jou in Oranje gaan zien?
Ja, natuurlijk! Als het voor mij mogelijk is… Hier in Amerika loopt het seizoen gewoon door, maar als ik ergens zou spelen waar we de interland-windows hebben… Zeker weten dat ik dan voor Oranje uitkom. Als de club waarvoor ik speel het toelaat ben ik zeker beschikbaar.
