Zo meteen begint Nederlander Dwayne Aristode met de Arizona Wildcats aan het March Madness-toernooi. Dwayne is één van de meest veelbelovende spelers van Nederland. Basketball.nl praat met hem over the tournament, zijn keuze voor Arizona, én over de Orange Lions natuurlijk.
Beelden bij dit artikel via Arizona Wildcats
Toen je naar college ging had je véél offers voor je liggen. Waarom Arizona?
Ik wilde ergens heen waar een winnende cultuur was. Dit was de topgedachte toen ik de keuze maakte, plus de filosofie van de coaches hier. Hoe ik hier het best uit de verf kom zijn we nog aan het uitzoeken. Mijn tijd gaat komen, misschien is het niet nu, maar: Je kunt mij niet verbergen. Mijn tijd gaat komen. Onder elke omstandigheid.
Wat was die filosofie die de coaches je verkochten?
Teambasketbal. Meer de Europese manier van spelen. De manier waarop we hier pick ’n rolls spelen, meer spacing hebben: dat hield ik in gedachten.
Wat zagen ze in jou als speler?
Dat ik goed kan verdedigen, atletisch ben en goed kan schieten.
Hoe is het om college te spelen? Dat moet anders zijn dan alles wat je tot nu toe hebt gezien.
Sowieso, de hele ervaring. Dat was iets waar ik altijd van gedroomd heb. De league (NBA) is de ultieme droom, maar college was dat ook. Arizona, de hele community hier, iedereen houdt van basketball en support je. Dat is een hele mooie ervaring.
Merk je dat de hype groter werd naarmate jullie zo’n goed seizoen draaiden?
Honderd procent. De hype was er al toen voor het seizoen duidelijk was wat voor team wij hebben. Maar dat we undefeated gingen, steeg het al. Regular season champions, Big12 champions, dan stijgt de positiviteit alleen maar richting March Madness.
En March Madness is natuurlijk een heel nieuw level van intensiteit.
Ja. Het is qua intensiviteit en mentaliteit anders. Je gaat tegen teams spelen die niets te verliezen hebben, of tegen teams die net als wij eerste zijn en óók veel te verliezen hebben. Het gaat nu om mentaliteit, scouting en who can get hot?!
Je bent één van de rotatiespelers in het team. Wat verwachten coaches van je dit toernooi?
Dat is niet echt vastgelegd ofzo, maar hij wil dat ik een hooper ben. Ik doe wat hij vraagt, ik ga gewoon spelen, verdedigen en rebounden. En in de aanval: schoten raken.
Hopelijk komen jullie ver dit toernooi, maar dan? Hoe ziet de toekomst eruit voor jou?
Daar ben ik nog niet mee bezig, ik blijf in the present en heb daar nog niet aan gedacht. Dat zien we als het seizoen klaar is.
Gaan we je in het Nederlands team zien?
Honderd procent. Ik weet nog niet wanneer, maar: honderd procent. Ik heb al kennisgemaakt met coach Johan Roijakkers. Hij legde zijn filosofie uit, hoe hij mij ziet.
Twee jaar geleden speelde je al met het team mee. Tegen België speelde je bijvoorbeeld al héél goed. Voor mensen die jou sindsdien niet meer gezien hebben: hoe ben je als speler nu anders dan toen?
Ik heb veel meer skills, kan beter schieten. Ik lees het spel beter, speel de pick ’n roll beter. Ik kan opposten, beter vanuit de midrange scoren, driepunters, off the dribble. Ik ben sneller en effectiever met m’n moves naar de basket. Ik zie mensen beter, in open court en transitie. En in defense: hoe verdedig ik mensen? Hoe gebruik ik mijn handen? Mijn IQ is vooral ook beter geworden.
Je hebt in twee jaar die groei doorge…
En ik ben veel sterker geworden!
… En over twee, drie jaar? Waar sta je dan?
Dan sta ik in de league en ben ik nog veel beter. Dan moet iedereen oppassen.
